Ataque Escampe gosta de se definir como rock de serie B porque parte dunha instrumentacion sinxela para ofrecer unha proposta musical que trata de ser sólida e autónoma, encadrábel nunha traxectoria antivirtuosa practicamente inédita na Galiza, na xenealoxía que se podería trazar desde Neil Young até Violent Femmes pasando por Jonathan Richman, extendendo estraños tentáculos que rozasen a Xil Ríos. O funcionamento como grupo sen destacar autorías no seu interior, o emprego do galego como única lingua ou a reciclaxe de músicas malditas completan a filosofía dunha banda que practica o do it yourself máis brutal, poético e desvergonzado que poida caber nunha banda de formato puramente acústico.
Os organizadores do festival no que debutaron decidiron na metade da historia que ían quedar fóra porque se facía tarde para tanto grupo. Cando os últimos remataron a xente que restaba comezou a corear algo que os mesmos organizadores tardaron un tanto en comprender: "Todos somos Ataque Escampe". Saíron.
E eu estaba alí para velo. Ao meu carón un rapaz cunha camiseta dos Sex Pistols e pinta de inglés erasmus en proceso etílico abaneábase e sorría desconcertado no medio dos acordes de "Afganistán canto". O tema da canción non o sorprendía, despois de todo eran tempos de guerra, sorprendíao o estraño estilo dos rapaces que sairan a tocar. Naquel momento debín achegarme e botar man do meu inglés básico para explicarlle o que estaba a ver: houbo moitos que tocaron as paredes do límite da cidade, este grupo toca cun pé dentro e outro fóra, toca, por dicilo así, na fronteira. A parte que entendes é o que te fai sorrir, a que non entendes é o que te fai abanear.
Hai moitos tipos de fronteiras, non só as políticas, e o grupo transitou por moitas delas. De México a California, do rock ao tango, dos poetas dos 50 ao dadaísmo, ou do sublime á serie B nun só paso, porque o interesante deses espazos é o feito de camiñar entre eles incansabelmente, trazar rutas para futuros viaxeiros, e poder dicir ás persoas que habitan nas beiras que forman un todo cos do outro lado. O custo pode ser desigual, para cruzar á ida pode chegar con sobornar a un axente de fronteiras, na volta pódese chegar tiroteado e coas costas molladas. É o prezo do contrabando de ideas.
No caso concreto da Galiza, por exemplo, as fronteiras mal definidas entre o rural e o urbano crean longas zonas de transición cunha idiosincrasia propia. As vilas grandes e os bairros dalgunhas cidades son universos próximos rexidos polas mesmas regras. Ataque Escampe son como os cabalos atados nos descampados das aforas. (Soñemos libres como bestas). Veñen do lugar onde se beben viños sen nome nen cor definida, onde se discute de poesía e cinema diante dunha tapa de callos, de espazos onde chove sempre, ininterrompidamente, e algúns, sabendo que é mexo, botan man do paraugas e berran con toda a forza para avisar aos demais."
Mario Regueira
Ataque Escampe agradece até á terra que pisa. Porén, o pouco espazo e o medo ao ridículo impídennos redactar unha listaxe de nomes. Aínda así: obrigados a toda a xente que bota unha man, un lombo, unha lingua. Todo o poder para os soviets.
Podes ler unha entrevista a Ataque escampe en SONO-TONE.NET
e-mail:
Este endereço de email está protegido contra spam bots, pelo que o Javascript terá de estar activado para poder visualizar o endereço de email
Telf.: 625 789 363 - 665 695 058 MySpace:MySpace.com/ataquescampe Web: ataqueescampe.blogspot.com
Novo disco de Ataque Escampe xa dispoñíbel na Regueifa Plataforma: A grande evasión. No nome non temos "k" mais neste disco novo, por vez primeira, tampouco se nos ve o "q".
Para celabrar o aniversario do noso myspace vimos de colgar no mesmo un novo tema, que podedes descargar de balde. Gravámolo canda varios membros de GalegoZ e titúlase "Ningún lugar seguro" (GalegoZ Remix).
ola!! Somos o grupo Paul á sombra e andamos apañando votos para gañar o A polo Ghit 2008 (xa estamos case case case á cabeza!!). Disque nos parecemos moito aos Ataque Escampe, así que pasádevos a escoitar a nosa canción "Unha tarde no zoo". A desfrutar do verán e dos festivais! E sobretodo, non paredes de bailar!!
Dende xa podes escoitar no noso myspace dous temas de adianto de "Galicia es una mierda": "A granxa de Alexandre" e "Tres cantos a Lenin". "Ed Wood e a invasión dos paraugas asasinos" es una mierda.
Sábado 4 de Xulho
Naraio, San Sadurninho
21:00hs.
de balde
